امروزه در سراسر دنیا دو تفکر بسیار فراگیر وجود دارد . هر دو از مکاتب رشد یافته در هندوستان می باشد . هندوستان مهد تفکرات و اندیشه های متفاوت و گاه بسیار متضاد با هم است . در این نگرشها آنچه که بسیار مورد توجه دیگران قرار گرفته است تفکرات اوشو می باشد . ود راین میان تفکرات کریشنا مورتی نیز جایگاهی قوی برای خود بازکرده است .

قصد این گفتار بر این نیست که به طور تخصصی وارد بحث شود که هم از حوصله بحث خارج است و هم زمانی دیگری را اقتضا می کند . به طور خلاصه و مختصر در تلاش برای بیان نوع نگاه این دو تفکر هستیم که آیا باید به یکی گرایش داشت یا نه هر دو گرایش در اصل یکی است و شکل های متفاوتی دارد .

اوشو بسیار به رهرو و راهنما اهمیت می دهد شما برای اینکه بتوانید در مسیر قدم بردارید . در این کارما برای رهایی از اسارت تن ، در ابتدای مسیر نیاز به استاد و راهنما دارید . لکن کرشنا مورتی به این نگرش اعتقاد ندارد و آنچه که می گوید خلاصه تعبیر "کوری عصا کش کور دگر شود" مولانا است .

زیرا این یک نوع درماندگی و اسارت دیگریست . زیرا به جای هر آنچه که برای فرد بت و مقدس بوده از پول ، شخصیت و معروف شدن . ترس و ... الان به استاد چسبیده است و این همان اسارت است و شکلش عوض شده و لذا تقیبح می شود از سمت کریشنا مورتی .

نوع دیدگاه کریشنا آرام بدون شیله پیله و شسته رفته است . ولیکن در تفکر اوشو پیچیدگی موج میزند . خیلی شکل و فرم های متفاوت دارد . بسیار شلوغ است . نوع راهکار های اوشو برای رهایی از تن مانند رقصیدن . سکس کردن حتی سکس کردن دست جمعی و ... بسیار هیجانی و درگیرانه است اما کریشنا به این مطالب اعتقادی ندارد و این راه را اشتباه تلقی کرده و نوعی بازی می پندارد .

اگر با دید کلی تر بنگریم خواهید دید در کل هر دو دنبال یک هدف هستند رهایی از حجاب تن ولیکن سطح نگرش کریشنا عمیق تر و بالاتر است . کریشنا بیان می کند حتی همین هدف رها شدن خود نوعی بازی است زندگی پذیرش مطلق است و شما در حال پذیرش باید باشید . و بدنیال چیز شدن نباشید امام اوشو سعی می کند ابتدا کم کم شخص را از بندهای متفاوت و پیچ در پیچ نجات دهد و کم کم به سمت رهایی سوق دهد . او معتقد است کسی از ابتدا توان جدا شدن از اسارت تن را ندارد و نمی تواند با اصل و حقیقت ارتباط داشته باشد . او باید با مراقبه و مدیتیشن به مراحل بالاتر برسد و اصطلاحاً چاکراه های خود را باز کند تا به چشم سوم و آخرین چاکراه برسد و اینکونه او به رهایی نائل می شود .

تفاوت دید این دو شخصیت را اگر در یک جمله بخواهیم خلاصه کنیم کریشنا اعتقاد به رهایی تدریجی ندارد و می گوید رهایی به صورت یه کحا و یکدفعه صورت می پذیرد . اما اوشو اعتقاد به رهایی یک جا و یکدفعه ندارد و می گوید انسان به صورت تدریجی می تواند از این اسارت بیرون آید .

supported by : ParsianResaneh